نیکران موتور پاسارگاد - قدرت در دستان شماست
کد : 1753-624      تاریخ انتشار : ۱۳۹۷ پنج شنبه ۲۸ تير تعداد بازدید : 7698
استاندارد آلایندگی یورو چیست؟
استاندارد آلایندگی یورو ۱: برای خودروهای سواری و تراکتورهای سبک، یورو ۲: برای موتور سیکلت، یورو ۳: برای موتور سیکلت.

استاندارد یورو توسط چه کشورهایی ایجاد شده است؟ 

اتحادیه اروپا اقدام به انتشار استاندارد آلایندگی با عنوان EURO کردند که به دلیل دقت و آینده‌نگری کلیه کشورها آن را الگو قرار دادند؛ چه کشورهای مصرف‌کننده خودرو و چه کشورهای تولیدکننده خودرو و موتورسیکلت.

اوایل دهه ۹۰ میلادی با بحث گرمایش کره زمین و تبعات خطرناک آلودگی خودرو، اروپایی‌ها به فکر تدوین استانداردهایی مبنی بر میزان آلایندگی خودروهای سبک تا سنگین افتادند؛ استانداردهایی غیر قابل تغییر که سال به سال سخت‌گیرانه‌تر می‌شوند.

آلودگی هوا، باعث بروز بیماری قلبی، عروقی،‌ تنفسی، گوارشی و غیره می‌شود، هزینه درمان این بیماری‌ها نیز نرخ‌های سر به فلک کشیده‌ای دارد. پس عقل سلیم می‌گوید که چرا با یک هزینه اندک، از بروز هزینه‌های بعدی جلوگیری نکرد؟

 

 

یه عکس که روش به انگلیسی با رنگ سفید و دور سبز نوشته Euro 4

استاندارد آلایندگی یورو در حقیقت حداکثر مقدار مجاز انتشار گازهای آلاینده  را برای شرکت های خودروسازی تعیین کرده است.

بدین صورت که در این استاندارد، حداکثر مقدار مجاز برای انتشار گازهای آلاینده اعم از  اکسید نیتروژن، متان، مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، و هم چنین حداکثر مقدار ذرات معلق در هوا مشخص شده است.

طبقه بندی های متعددی در استاندارد آلایندگی یورو  وجود دارد که طبق قوانین مندرج در استاندارد یورو، هیچ الزامی وجود ندارد که شرکت های خودروسازی، استانداردهای جدید را روی خودروهایی که قبلاً طبق استاندارد قدیمی آلایندگی یورو تولید شده اند، اعمال کنند.

به عبارتی، قوانین جدید همواره باید در تولیدهای جاری شرکت های خودروسازی اعمال شود.

لازم به یادآوری است، در حال حاضر ضمانت اجرایی استاندارد آلایندگی یورو به قدری بالاست که شرکت های خودروسازی درصورت عدم پیروی از آن، هرگز نمی توانند خودروهای تولیدی خود را در بازارهای جهانی به ویژه بازار اروپا به فروش برسانند.

تا حالا برایتان سوال پیش نیامده است که این یورو ۲ و یورو ۳ و یورو ۴ که می‌گویند چیست؟

این استانداردهای آلایندگی در اصل میزان مجاز برای انتشار گازهای آلاینده‌ خودروی نو که در کشورهای اتحادیه اروپا فروخته می‌شوند را تعریف می‌کند.

انتشار اکسیدهای نیتروژن (NOx)، هیدروکربن‌ها (THC)، هیدروکربن‌های بدون متان (NMHC)، مونوکسید کربن (CO) و ذرات معلق (PM) را در این استانداردها لحاظ می‌شوند.

استاندارد بودن موتور خودرو با تست موتور در یک چرخه آزمون معین، بررسی می‌شود.

موتورهایی که با این استاندارد مطابقت نداشته باشند قابل فروش در اروپا نیستند.

اما با این حال استانداردهای جدید برای خودروهای قبلی اعمال نمی‌شود.

هیچ اجباری برای به کارگیری یک تکنولوژی خاص وجود ندارد؛ اگرچه برای تعیین استاندارد، قابلیت‌های تکنولوژی‌هایی که در دسترس هستند در نظر گرفته می‌شود.

مدل‌های کاملا جدید تکنولوژی باید آخرین استانداردها را رعایت کنند، اما تغییر اندک در یک تکنولوژی که در حال تولید است می‌تواند با همان استاندارد قبلی کار کند.

 

CO2


در اتحادیه اروپا حمل و نقل جاده‌ای ٪۲۰ از کل CO۲ را تولید می‌کند که سهم خودروهای سواری در آن ۱۲٪ است.

در پیمان کیوتو کاهشی ۸ درصدی از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۱۲ برای انتشار این گاز تعیین شده‌است.

نسبت مشارکت حمل و نقل جاده‌ای برای انتشار گاز CO۲ به تندی رو به افزایش ، از ۲۱٪ در سال ۱۹۹۰ تا ۲۸٪ در سال ۲۰۰۴، اما تاکنون هیچ محدودیتی برای انتشار CO۲ برای خودروها تعیین نشده‌است.

امروزه سهم حمل و نقل جاده‌ای اروپا در انتشار این گاز نسبت به کل انتشار در دنیا ۳٫۵٪ است.

البته باید اطلاعات مربوط به هر خودرو به مشتریان داده شود تا مشتریان بتوانند برای خرید تصمیم‌گیری کنند.

 

خلاصه‌ای از استانداردها

 

  • یورو ۱ (۱۹۹۳) برای خودروهای سواری و تراکتورهای سبک

  • یورو ۲ (۱۹۹۶) برای موتور سیکلت

  • یورو ۳ (۲۰۰۰) برای موتور سیکلت

  • یورو ۴ (۲۰۰۵) برای همهٔ وسایل نقلیه

  • یورو ۵ (۲۰۰۸

  • یورو ۶ (۲۰۱۴) برای سواری‌های سبک و وسایل تجاری

در آخر خدا را شاکریم که تمامی مدل های موتورسیکلت نیکران موتور توانسته اند استاندارد یورو۴ را اخذ نمایند.